जळगाव (क्राईम दुनिया न्युज नेटवर्क) : चाळीसगावच्या बसस्थानक परिसरात त्या रात्री सर्व काही नेहमीसारखेच होते. प्रवाशांची लगबग, चहाच्या टपऱ्यांवरील गप्पा, दुकानांमधील ग्राहकांची वर्दळ आणि रोजच्या संघर्षातून उदरनिर्वाह करणाऱ्या छोट्या विक्रेत्यांची धावपळ……. पण कोणालाही कल्पना नव्हती की काही तासांतच या गजबजलेल्या शहराला हादरवून सोडणारी एक रक्तरंजित घटना घडणार आहे. ही कथा आहे २७ वर्षीय अक्षय भानुदास पाटील याची… आणि एका अशा वादाची, ज्याने एका क्षणात दोन कुटुंबांचे आयुष्य कायमचे बदलून टाकले. जागेचा वाद… आणि वाढत गेलेली वैरभावना.
बसस्थानक परिसरात दुकान लावण्यासाठी प्रत्येक फूट जागेचे महत्त्व असते. याच जागेवरून अक्षय पाटील आणि निखिल उर्फ भोल्या अजबे यांच्यात अनेक महिन्यांपासून कुरबुरी सुरू होत्या. सुरुवातीला हा वाद फक्त शब्दांपुरता होता. एकमेकांना टोमणे, किरकोळ बाचाबाची आणि अधूनमधून होणारे वाद…….. स्थानिकांनी अनेकदा मध्यस्थी करून दोघांना समजावले. प्रत्येक वेळी वाद मिटल्याचे दिसायचे पण मनात पेटलेली ठिणगी मात्र विझत नव्हती. राग, अहंकार आणि सूडाची भावना हळूहळू धगधगत होती. आणि मग आला १८ जूनचा दिवस…
सायंकाळ संपून रात्र चढू लागली होती. अक्षय आपल्या कुटुंबासोबत घरी होता. तेवढ्यात त्याच्या मोबाईलवर एक फोन आला. फोनवरील व्यक्तीने त्याला बाहेर भेटण्यासाठी बोलावले. रात्र वाढत असल्याने वडील भानुदास पाटील यांनी त्याला थांबवण्याचा प्रयत्न केला. “उशीर झालाय… उद्या जा.”
पण अक्षयने सहज उत्तर दिले… “मित्राने बोलावलंय… लगेच येतो.” हीच त्याची घरच्यांशी झालेली शेवटची बातचीत ठरली. अक्षय घराबाहेर पडला… पण तो पुन्हा कधीच घरी परतला नाही.
रात्रीचे तास सरत गेले. अक्षय घरी परतला नाही. कुटुंबीयांनी त्याच्या मोबाईलवर वारंवार फोन केले. मात्र प्रतिसाद मिळाला नाही. नातेवाईक, मित्र, परिचित सर्वांकडे चौकशी सुरू झाली. प्रत्येक मिनिटागणिक घरातील अस्वस्थता वाढत होती.
आईच्या डोळ्यांत काळजी होती. वडिलांच्या मनात अज्ञात भीती घर करू लागली होती. पण त्यांना अजूनही आशा होती… कदाचित काही काम असेल. कदाचित मोबाईल बंद झाला असेल. कदाचित तो थोड्या वेळात परत येईल. मात्र नियतीने वेगळाच निर्णय घेतला होता.
मंगरवाडी परिसरातील एका पडिक घराजवळ काही नागरिक गेले. तेथे त्यांना काहीतरी विचित्र दिसले. जमिनीवर रक्ताचे डाग होते. आसपास तुटलेल्या विटांचे तुकडे विखुरलेले होते. घटनास्थळावरील दृश्य पाहून नागरिक घाबरले. तत्काळ पोलिसांना माहिती देण्यात आली.
काही मिनिटांत पोलीस घटनास्थळी दाखल झाले. परिसर बंद करण्यात आला. तपासाला सुरुवात झाली. पण पोलिसांसमोर असलेले दृश्य अंगावर शहारे आणणारे होते.
रक्ताने माखलेली जमीन. संघर्षाच्या स्पष्ट खुणा. आणि गंभीर जखमी अवस्थेत आढळलेला अक्षय. त्याला तातडीने ग्रामीण रुग्णालयात हलवण्यात आले. डॉक्टरांनी त्याचा जीव वाचवण्यासाठी आटोकाट प्रयत्न केले. मात्र डोक्यावर झालेल्या गंभीर मारहाणीमुळे परिस्थिती अत्यंत गंभीर होती. काही वेळानंतर डॉक्टरांनी त्याला मृत घोषित केले.
वैद्यकीय अहवालात धक्कादायक बाब समोर आली. विटेने वारंवार केलेल्या प्रहारांमुळे त्याच्या डोक्याला आणि चेहऱ्याला गंभीर दुखापत झाली होती. एका विटेच्या घावांनी एका तरुणाची सर्व स्वप्ने कायमची संपवली होती.
तपासाची चक्रे वेगाने फिरू लागली. घटना उघड होताच संपूर्ण चाळीसगाव हादरले. किरकोळ वाटणारा जागेचा वाद थेट खुनापर्यंत पोहोचला होता. पोलीस यंत्रणा तत्काळ कामाला लागली. घटनास्थळावरील पुरावे तपासले गेले. सीसीटीव्ही फुटेजची छाननी झाली. मोबाईल कॉल डिटेल्स तपासण्यात आल्या. स्थानिकांचे जबाब नोंदवण्यात आले. तपास जसजसा पुढे सरकत गेला, तसतसे संशयाचे धागे एका परिचित दिशेने जाऊ लागले.
निखिल उर्फ भोल्या अजबे आणि त्याच्या साथीदारांवर संशय बळावू लागला. मात्र त्या वेळेपर्यंत संशयीत आरोपी तथा मारेकरी फरार झाले होते. संशयीत आरोपींचा शोध घेण्यासाठी पोलिसांची अनेक पथके रवाना झाली. शोधमोहीम सुरू होती.
अखेर पोलिसांना गुप्त माहिती मिळाली. कन्नड घाट परिसरात संशयीत आरोपी लपल्याचे समोर आले. पोलिसांनी सापळा रचला. काही वेळातच मुख्य संशयित निखिल उर्फ भोल्या अजबे याच्यासह प्रेम रविंद्र कसबे आणि कन्हैया जितेंद्र देठे अशा तिघांना ताब्यात घेण्यात आले. न्यायालयाने तिघा संशयीत आरोपींना पोलीस कोठडी सुनावली.
या घटनेत अक्षयचा जीव गेला. त्याच्या कुटुंबाचा आधार हरपला. आई-वडिलांच्या डोळ्यांसमोर मुलाची स्वप्ने तुटली. पण दुसऱ्या बाजूला संशयीत आरोपी म्हणून अटक झालेल्या तरुणांच्या कुटुंबांवरही संकट कोसळले. एक कुटुंब मुलाला कायमचे गमावून बसले… तर दुसरे कुटुंब आपल्या मुलांना तुरुंगाच्या गजाआड पाहण्याच्या वेदना सहन करू लागले. म्हणून या प्रकरणात जिंकले कोणीच नाही. हरली ती दोन कुटुंबे. हरले ते अनेकांचे भविष्य.
समाजाला विचार करायला लावणारा प्रश्न. एका दुकानाच्या जागेवरून सुरू झालेला वाद…एका फोन कॉलने सुरू झालेली रात्र… आणि शेवटी एका विटेने संपलेले आयुष्य…आजच्या समाजासमोर हा प्रसंग अनेक प्रश्न उभे करतो. क्षणिक राग इतका धोकादायक का ठरतो?
अहंकार माणसाला इतका आंधळा का बनवतो? आणि संवादाने सुटणारे वाद रक्तपातापर्यंत का पोहोचतात? चाळीसगावातील हे हत्याकांड केवळ एक गुन्हा नाही. तो समाजाला मिळालेला कठोर इशारा आहे. कारण एका क्षणाचा राग, एका विटेचा घाव आणि काही मिनिटांचा सूड…अनेकांचे संपूर्ण आयुष्य उद्ध्वस्त करून जातो.
