मद्यपान, आई बहिणीवरुन शिवीगाळ आणि वाद! — पवनच्या हल्ल्यात राहुल झाला कायमचा बाद!!

जळगाव (क्राईम दुनिया न्युज नेटवर्क): भुसावळ शहरात गणपती विसर्जनाच्या मिरवणुकीचा जल्लोष सुरू होता… रस्त्यांवर ढोल-ताशांचा आवाज घुमत होता… भक्तीच्या वातावरणात संपूर्ण भुसावळ शहर दुमदुमले होते. मात्र, याच गोंगाटापासून काही अंतरावर एका जुन्या, पडक्या नगरपालिका इमारतीच्या अंधाऱ्या खोलीत दोन तरुणांच्या मैत्रीचा शेवटचा अध्याय लिहिला जात होता. राहुल सदाशिव धांडे आणि पवन अनिल सोनवणे हे दोघे मित्र. अधूनमधून एकत्र बसायचे, मद्यपान करायचे आणि गप्पा मारायचे. पण 25 सप्टेंबरच्या रात्रीची ती भेट राहुलच्या आयुष्यातील अखेरची ठरली. राहुल भुसावळ शहरातील एका हॉटेलमध्ये मजुरीचे काम करून उदरनिर्वाह करत होता. अविवाहित राहुल आपल्या कुटुंबालाही विसरत नव्हता. मिळालेल्या पैशातून तो अधूनमधून गावी असलेल्या आई-वडिलांना आणि लहान भावाला पैसे पाठवत होता.

दिनांक 25 सप्टेंबर रोजी सायंकाळपासून शहरात गणपती विसर्जनाची धामधूम सुरू होती. मिरवणुका, ढोल-ताशे आणि गर्दीमुळे शहर गजबजले होते. दरम्यान, राहुल आणि पवन हे दोघे भुसावळ नगरपालिकेच्या बंद अवस्थेतील जुन्या, पडक्या इमारतीच्या आवारातील एका खोलीत बसले होते. दोघेही मद्यपान करत होते.

रात्र वाढत गेली…बाहेरचा गोंगाट हळूहळू कमी होत गेला. मात्र त्या खोलीत मद्याच्या नशेत सुरू झालेल्या गप्पांचे रूपांतर वादात झाले. एक शब्द दुसऱ्या शब्दाला भिडला. शिवीगाळ सुरू झाली. आणि काही क्षणांतच परिस्थिती हाताबाहेर गेली. पोलिस तपासानुसार, राहुलने पवनला त्याच्या आई आणि बहिणीवरून शिवीगाळ केली. या शिवीगाळीचा पवनला प्रचंड राग आला. शिवी… नशा, संताप आणि आधीपासून सुरू असलेला वाद…या सर्व घटकांचा स्फोट झाला. संतापलेल्या पवनने राहुलला जमिनीवर आपटले आणि त्यानंतर कापडाच्या सहाय्याने त्याचा गळा आवळला.

राहुलची धडपड थांबली…खोलीत शांतता पसरली…आणि काही वेळापूर्वी जिवंत असलेला राहुल तिथेच निश्चल पडून राहिला. या कृत्यात पवनला एका अल्पवयीन साथीदाराची मदत झाल्याचे तपासात निष्पन्न झाल्याची माहिती पोलिसांनी दिली आहे.

घटना घडल्यानंतर पवनच्या मनात भीती निर्माण झाली. भुसावळ बाजारपेठ पोलिस ठाण्यात जाण्याऐवजी तो थेट आपल्या गावी वरणगाव येथे निघून गेला. मात्र, त्याने एक अनपेक्षित पाऊल उचलले. तो स्वतःच वरणगाव पोलिस ठाण्यात पोहोचला. ड्युटीवरील पोलिस कर्मचाऱ्यांसमोर त्याने आपण केलेल्या गुन्ह्याची हकीकत कथन केली.

ड्युटीवरील अंमलदाराने तत्काळ सहायक पोलिस निरीक्षक अमितकुमार बागुल यांच्या कानावर ही माहिती टाकली. त्यानंतर भुसावळ बाजारपेठ पोलिसांना माहिती देण्यात आली. एकीकडे आरोपी पोलिस ठाण्यात हजर झाला होता… तर दुसरीकडे ज्या ठिकाणी खून झाला होता, तिथे मृतदेह पडून होता. सकाळ झाली अन् काळीज पिळवटून टाकणारी बातमी समोर आली.

26 सप्टेंबरची सकाळ उजाडली. गणपती विसर्जनाची धामधूम जवळपास आटोपली होती. पोलिसही रात्रीच्या बंदोबस्तानंतर परतत होते. तेव्हाच पोलिसांना जुन्या नगरपालिका इमारतीतील एका खोलीत तरुणाचा मृतदेह पडून असल्याची माहिती मिळाली. दरम्यान, मारेकरी वरणगाव पोलिस ठाण्यात हजर झाल्याची माहितीही समोर आली होती. घटनेची बातमी परिसरात पसरताच खळबळ उडाली.

मयत राहुल यास भुसावळ शहरातील रहिवासी सेवानंद धांडे हे ओळखत होते. दोघेही एकाच गावचे असल्याने त्यांची ओळख होती. सेवानंद धांडे यांना राहुलच्या मृत्यूची माहिती मिळताच त्यांनी राहुलचा लहान भाऊ गोपाल धांडे याला फोन केला. फोनवरून मिळालेली बातमी ऐकून गोपालच्या पायाखालची जमीनच सरकली. “तुझा भाऊ भुसावळला मयत अवस्थेत आहे… त्याचा खून झाला आहे…”असा फोन आल्यानंतर गोपाल अकोला जिल्ह्यातून निवडक नातेवाईक आणि मित्रांसह भुसावळच्या दिशेने निघाला.

प्रवासात त्याच्या मनात एकच प्रश्न होता—नेमकं राहुलसोबत काय घडलं असेल? गोपाल भुसावळमध्ये पोहोचला. पोलिसांसोबत जुन्या नगरपालिका इमारतीतील त्या खोलीत पोहोचल्यावर त्याच्या डोळ्यांसमोर भावाचा मृतदेह होता. ज्याच्यासोबत काही दिवसांपूर्वी तो बोलत होता… ज्याने कुटुंबासाठी मजुरी करून पैसे पाठवले होते…तोच राहुल आता निश्चल पडला होता. पोलिसांनी मृतदेहाची ओळख पटवून पुढील कायदेशीर कारवाई सुरू केली. मृतदेह भुसावळ येथील ट्रामा सेंटरमध्ये पाठवण्यात आला. डॉक्टरांनी राहुलला तपासून मृत घोषित केले.

दरम्यान, पोलिस तपासात राहुल आणि पवन यांच्यातील वादाचे कारण समोर आले. पोलिसांच्या माहितीनुसार, 26 सप्टेंबर रोजी पहाटे सुमारे 5 वाजण्याच्या सुमारास आई-बहिणीवरून झालेल्या शिवीगाळीचा राग मनात धरून पवनने राहुलला जमिनीवर आपटून कापडाने गळा आवळल्याचे निष्पन्न झाले. विशेष म्हणजे, घटनेनंतर आरोपी पवन सोनवणे स्वतः वरणगाव पोलिस ठाण्यात हजर झाला होता. गोपाल धांडे यांच्या फिर्यादीवरून भुसावळ बाजारपेठ पोलिस ठाण्यात गुन्हा रजिस्टर क्रमांक 477/2026, भारतीय न्याय संहितेच्या कलम 103(1) अन्वये खुनाचा गुन्हा दाखल करण्यात आला. हा गुन्हा हेड कॉन्स्टेबल जगन सोनवणे यांनी दाखल केला.

प्रकरण इथेच थांबले नाही. तपास पुढे सरकत असताना या गुन्ह्यात एका अल्पवयीनाचा सहभाग असल्याचे पोलिस तपासात निष्पन्न झाले. त्यानंतर संबंधित अल्पवयीनास ताब्यात घेण्यात आले. एका रात्रीच्या मद्यपानातून सुरू झालेला वाद…आई-बहिणीवरून झालेली शिवीगाळ…रागाच्या भरात झालेला कथित हल्ला…आणि त्यानंतर एका कुटुंबावर कोसळलेले दुःख…या संपूर्ण प्रकरणाने भुसावळ शहरात खळबळ उडाली.

मैत्री म्हणून सुरू झालेली एक साधी रात्र इतक्या भयंकर शेवटापर्यंत जाईल, याची कल्पनाही कदाचित त्या दोघांना काही तास आधी नसावी. आता या प्रकरणातील प्रत्येक धागा पोलिस तपासातून समोर येणार आहे. पोलिस निरीक्षक राहुल वाघ यांच्या मार्गदर्शनाखाली सहायक पोलिस निरीक्षक शत्रुघ्न पाटील तपास करत आहेत. उपविभागीय पोलिस अधिकारी केदार बारबोले यांच्या मार्गदर्शनाखाली पोलिस निरीक्षक राहुल वाघ, सहायक पोलिस निरीक्षक शत्रुघ्न पाटील, हेड कॉन्स्टेबल जितेंद्र वितकर आणि पोलिस कॉन्स्टेबल समीर तडवी पुढील तपास करत आहेत.

या घटनेने एक प्रश्न मात्र पुन्हा समोर आणला आहे—क्षणिक राग आणि नशेच्या भरात घेतलेला एक निर्णय एखाद्याचे आयुष्यच नाही, तर संपूर्ण कुटुंबाचे आयुष्य उद्ध्वस्त करू शकतो. या घटनेतून समाजाने काय शिकायचे? ही केवळ एका तरुणाच्या मृत्यूची कथा नाही. ही कथा आहे क्षणिक रागाची किंमत किती भयंकर असू शकते, याची. दारूच्या नशेत माणसाचा विवेक हरवतो. पण नशा उतरते…कायमचा पश्चात्ताप मात्र आयुष्यभर राहू शकतो.

रागाच्या भरात उच्चारलेले शब्द काही सेकंदांचे असतात. पण त्या शब्दांमुळे घेतलेला चुकीचा निर्णय एखाद्या कुटुंबाला आयुष्यभराचे दुःख देऊ शकतो. राग आला तर काही क्षण शांत राहा. समोरचा अपशब्द बोलला तरी त्याला प्रत्युत्तर देण्यापूर्वी विचार करा. मद्यपान केले असेल तर कोणत्याही वादात पडू नका. आणि सर्वात महत्त्वाचे…“मला काही होणार नाही” हा विचारच अनेक दुर्घटनांची सुरुवात असतो.

एका क्षणाचा राग तुमचे आयुष्य बदलू शकतो. तुमच्या आई-वडिलांचे आयुष्य बदलू शकतो. तुमच्या भावंडांचे भविष्य बदलू शकतो. आणि कदाचित…ज्याला तुम्ही मित्र समजता, त्यालाही तुमच्यापासून कायमचे हिरावून घेऊ शकतो. त्या रात्री राहुल आणि पवनने दारूच्या ऐवजी काही मिनिटे शांतपणे चर्चा केली असती तर? राहुलने शिवीगाळ करण्याऐवजी गप्प बसण्याचा निर्णय घेतला असता तर? पवनने रागाच्या भरात उठण्याऐवजी त्या जागेवरून निघून जाण्याचा निर्णय घेतला असता तर? कदाचित आज राहुल जिवंत असता…कदाचित एका कुटुंबाचा आधार कायम राहिला असता…आणि कदाचित पवनचे आयुष्यही एका गुन्ह्याच्या सावलीत गेले नसते. म्हणूनच, राग आला की निर्णय घेऊ नका. दारूच्या नशेत वाद घालू नका. आणि एका क्षणासाठी आपल्या समोरच्या माणसाला शत्रू समजू नका. कारण…रागाचा क्षण संपतो पण त्या क्षणाचा परिणाम कधी कधी संपूर्ण आयुष्यभर संपत नाही.